A Little Romance (1979) OCR 23.976 fps runtime 01:50:02
มันจะตามจนกว่าจะได้ตัวเรา ฉันจะฆ่ามัน
- กระโดดเถอะ - ไม่มีทาง ฉันจะฆ่าพวกมัน
- เขาจะฆ่าเรานะ ฆ่าตัวตายชัดๆ - ฉันไม่กลัว
ตกลง ฉันจะทำให้ดู
ไม่
- งั้นนายไปก่อน - ไม่ ฉันจะอยู่ตรงนี้
- นายเป็นอะไรของนาย - ฉันว่ายน้ำไม่เป็น
ไม่ต้องกลัว เราไม่มีทางเลือก
มันเป็นอาชีพที่เก่าแก่สุดในโลก เก่าแก่กว่าของคุณ
คุณเคยมีบ้านราคาหลายล้าน อย่างที่เขาพูดกัน
- เจ๋งเป้ง - เจ๋งเป้ง
ฉันจะยิงแก ไอ้พวกกระจอก
หรือแขวนแกไว้ที่ป้อมสมิธ แล้วแต่ปาร์คเกอร์
- แกจะเลือกแบบไหน - แกเพี้ยนไปแล้วเหรอเจ้าบอด
เตรียมตัวสู้เถอะ
- ยิงมันเลย - มันวิ่งเร็วมาก
- เธอทำอะไรน่ะ - ขโมยรูปไง
มีผู้บาดเจ็บมากมาย มาร์ตินจะรายงาน
- พอล ชาย 5 คนถูกฆ่าตาย - แก 2 คนเกี่ ยวอะไรด้วย
เอาข่าวร้ายมาเผยแพร่ ฉันเชื่อว่าแก ต้องเข้าข้างซักข้าง
- ไปอยู่ไหนมา - ผมอยู่ที่โรงเรียนเย็นไปหน่อย
ถูกทำโทษเหรอ
เปล่า ผมช่วยลบกระดาน
แกมัวแต่โอ้เอ้ ฉันหิวจะแย่แล้ว
ขอโทษครับ วันนี้พ่อชนะรึเปล่า
ไม่รู้ ผลยังไม่ออก
- แต่ยังไง พ่อก็หาเงินได้เยอะ - ทำยังไง
พ่อรับคนจากสถานี โรงแรมจอร์จไฟว์
พ่อบอกว่ามิเตอร์เจ๊ง คิดราคาพิเศษ 100 ฟรังซ์
อย่างมากแค่ 20 ฟรังซ์เองนะ
ดูท่าแล้ว เขาไม่ให้ทิปพ่อแน่
- เขาจะต้องเกลียดฝรั่งเศส - พ่อไม่ชอบพวกอเมริกัน
- แต่มันไม่ถูกต้อง - หุบปาก การแข่งขันมาแล้ว
ในลู่วิ่ง นั่นคือแกลร์ อามูร์ วองดาลิสท์และสโนว์ควีน
เร็วสิ แกลร์ อามูร์
โชคดีนะ สโนว์ควีน
สโนว์ควีนเข้าเส้นชัยไปแล้ว
เจ๋งเป้ง
ท่าน รมต. ผมหวังว่าการเซ็นสัญญาวันนี้
ฝรั่งเศสกับอเมริกาจะเข้าสู่ ยุคแห่งสัมพันธไมตรี
ปธน.ต้องการมาเอง แต่ภรรยาเขา ระวัง
คัท
คัท คัท คัท
เขามาวุ่นอะไรกับหนังของฉัน พาเขาออกไปซิ
- ตรงนั้นไม่มีใครเฝ้าเหรอ - ผมจะไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น
ขอโทษด้วย เรากำลังถ่ายหนัง
แต่เราพาเด็กมาทัศนศึกษา
ครับ แต่มันเป็นความผิดพลาด หยุดก่อน
บริการตัวเองนะ
- หน้าอกใหญ่จัง - นายอยากดูแค่นี้ใช่มั้ย
นายดูสิ่งที่นายชอบ ฉันดูสิ่งที่ฉันสน
ช่วยพาเด็กพวกนี้ออกไปได้มั้ย
ไปได้แล้ว เราต้องการความสงบ
ขอบใจ
- ฉันจะพูดกับเขาเอง - ผมเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้
โอเค ถ่ายติดประตูรึเปล่า
- ผมคิดว่าไม่ - ไม่
- ผมไม่แน่ใจ - ลูซี่
ถ่ายติดประตูรึเปล่า
- ไม่ - โอเค ปิดประตูไว้
ยัยหัวแดงนั่นชื่ออะไร
- โมนิค - โมนิค
คุณยังทำอารมณ์ได้ไม่พอ
เขาลอบฆ่าสามีคุณ คุณต้องร้องไห้
- ฉันร้องไห้ไม่ออกถ้าไม่มีเมนทอล - ผมไม่อยากให้ใช้ของงี่เง่านั่น
- มันต้องออกมาทันที - ผมใช้เมนทอลในฉากร้องไห้
คุณไม่มีฉากร้องไห้นี่นา
โอเค ถ่ายตั้งแต่ต้นเลย
ช่างแต่งหน้า หาเมนทอลให้โมนิคหน่อย
- หวัดดีจ้ะ ลอเรน - หวัดดี
- สนุกมั้ย - ช่างแต่งหน้า
มาแล้ว
ผมเปลี่ยนใจแล้ว
ลอเรน
เรียกฉันว่าโบกี้
- ทำไม - เพราะว่า
เอาล่ะ โปรดเงียบ ห้ามคุยกัน
เดี๋ยวก่อน ปืนพร้อมมั้ย
เอฟเฟคท์พร้อมมั้ย
ตอนโมนิคยิง ฉันอยากให้กระจกข้างหลังนั่นแตก
เพราะพวกเขาเป็นของกันและกัน ลอเรนกับโบกี้
- ลอเรน บาคอล ฮัมฟรีย์ โบการ์ท - นี่หนัง 12 ล้านดอลลาร์นะ
คุณบอกว่า ทำกระจกแตกไม่ได้งั้นเหรอ
เขาแต่งงานกัน เป็นดารา เธอเรียกเขาว่าโบกี้
ฉันถึงให้เธอเรียกฉันว่าโบกี้
ลูซี่ หยิบสคริปท์ให้หน่อย
- เธออ่านอะไรอยู่ - เปล่า
ลอเรนลูกรัก
มาทำอะไรอยู่ด้านหลังนี่
แม่พาหนูมาดูถ่ายหนัง หนูกลับมานั่งอ่านหนังสือ
- หนูเบื่อ - หนูเบื่อได้ยังไง
จอร์จเป็นผู้กำกับยอดเยี่ยม มันน่าทึ่งมาก
รู้งี้ถ่ายที่สเปนซะก็สิ้นเรื่อง
คุณเชื่อมั้ย
หนังต้นทุน 12 ล้าน แต่ไม่ยอมให้ทำกระจกแตก
โทษทีนะ ผมไม่เคยใช้เด็กเข้าฉาก
ไม่เป็นไร เธอจะไม่ได้เห็นที่โรงเรียน
ผมจะพาคุณไปลองส่องกล้อง
ดีเลยค่ะ
อย่างนั้นแหละ
แม่เธอเหรอ
เธอสวยมาก เป็นนักแสดงเหรอ
- เปล่า - ฉันคิดว่าเธอมาดูแม่
เปล่า แม่มาดูเขา
- จอร์จ เดอ มาร์โก - เธอรู้จักเขาเหรอ
แน่นอน เรื่องอังคารสยอง ริมฝีปากสยิว รถไฟหรรษา
ฉันไม่ค่อยได้ดูหนัง เขาเก่งมั้ย
- ห่วยแตก - จริงเหรอ
- เขาห่วยที่สุด - เธอไม่ได้พูดไปอย่างนั้นใช่มั้ย
คนที่ชอบหนังเค้ามีแค่...
นักวิจารณ์ในฝรั่งเศส 2 คน อีกคนอยู่ปากีสถาน
ดาเนียล นายทำอะไรอยู่น่ะ เขาตามหานายกันอยู่
ฉันบอกว่านายไปฉี่ ไปเร็ว
ฉันต้องไปแล้ว
สวยไม่หยอกเลย
ดีจังที่ได้รู้จักเธอ
บางทีฉันอาจได้เจอเธออีก
แล้วเจอกัน ที่รัก
รัฐมนตรีฟูเก้ จัดงานเลี้ยงหรูหราที่ปราสาท
วงออเคสตร้า พร้อมนักดนตรี 100 คน
เหล่านางฟ้าและเทพเจ้า ต่างเต้นรำ
เด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
ขอโทษค่ะ สิ่งที่คุณพูดน่าสนใจมาก
หนูบังเอิญได้ยินเข้า
แปลกดี แต่เรายินดีให้หนูร่วมด้วย
มันเป็นความผิดพลาดของฟูเก้
กษัตริย์ทรงอิจฉา
และสั่งให้จับเขาขังคุก
- ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดฝรั่งเศสได้ - ฉันอยู่ที่นี่มา 3 ปี
- เธอพูดอังกฤษได้ยังไง - เรียนที่โรงเรียน แต่ส่วนมากจากหนัง
ฉันชอบหนังอเมริกัน
ที่นี่สวยจังนะ
มันน่ากลัว เหมือนถูกสร้างขึ้น ขณะที่คนฝรั่งเศสมากมายถูกสตาฟไว้
ไก่นี่อร่อยจัง เธอโชคดีที่มีแม่ทำอาหารเป็น
ฉันไม่มีแม่ ฉันทำเอง และฉันก็ไม่ได้ชื่อโบกี้
- ฉันคิดว่าเธอพูด... - เรื่องตลกน่ะ
ฮัมฟรีย์ โบการ์แต่งงานกับลอเรน บา...
ช่างมันเถอะ ฉันชื่อดาเนียล
- เธอมาจากปารีสเหรอ - ชานเมือง ลากาแรน
เธออยู่กับพ่อเธอเหรอ เขาทำอะไร
เกี่ยวกับขับรถ
- รถบรรทุกเหรอ - ไม่ใช่
- รถแท็กซี่ - ไม่เห็นต้องอายเลย
- มันเป็นงานสุจริต - เป็นแบบนั้นก็ดีน่ะสิ
- เธอมีพ่อมั้ย หรือมีแต่แม่ - ฉันมีพ่อ นี่เป็นคนที่ 3
- แม่เธอหย่าหรือฆ่าพวกเขาน่ะ - พวกเขายังไม่ตาย
คนล่าสุดทำงานอะไรล่ะ
- เขาทำงานในองค์การโทรศัพท์ - โทรศัพท์เหรอ เขาทำอะไรล่ะ
จริงๆ แล้วเขาเป็นหัวหน้าไอซีที
ในยุโรป
- งั้นเธอก็เป็นพวกนายทุน - พ่อฉันเป็นนายทุน
แต่มุมมองทางการเมืองของฉันเจ๋งกว่า
เวลารวย เธอจะอิสระ ฉันเห็นในหนัง
สาวน้อย แม่เธอตามหาใหญ่แล้ว
- ฉันต้องไปแล้ว - ฉันก็เหมือนกัน
- ขอบคุณสำหรับอาหารกลางวัน - ด้วยความยินดี
- แล้วเจอกัน - แล้วเจอกัน ลอเรน
- แล้วค่อยเจอกันที่ปารีส - เมื่อไหร่
- อาทิตย์หน้า - อาทิตย์หน้าวันไหน
- วันจันทร์ - ตกลง
- ที่ไหนล่ะ - บ้านเธออยู่ไหนล่ะ
นุยยี่
ฉันไปรอเธอที่สถานีรถไฟแซงลาซาร์ 3 โมงเย็น วันจันทร์
ใต้นาฬิกา
เจ๋งเป้ง
วันนี้ไปเที่ยวที่ปราสาทสนุกมั้ย
จอร์จเพื่อนเรา เป็นไงบ้าง
เขาวุ่นกับการถ่ายหนัง แทบไม่มีเวลาทักทาย
เขาช่างสร้างสรรค์ มันน่าทึ่งมากที่ได้ดูเขา
เขาเข้ากับนักแสดงและทีมงานได้ดี ใช่มั้ยลูก
หนูขอตัวก่อนนะคะ
ไม่ทานขนมหวานก่อนเหรอ
หนูต้องโทรถามการบ้านกับนาตาลี
นี่คืนวันศุกร์นะ อย่าหักโหมหน่อยเลย
- ไปดูทีวีเถอะ - หนูขาดเรียนทั้งวัน
หนูไม่อยากตามหลัง ขอโทษนะคะ
เธออ่านหนังสือทั้งวัน
เธอน่าจะสนใจดูการถ่ายหนังบ้าง
ขึ้นอยู่กับหนังสือ
ฉันไม่รู้จะทำยังไง
ฉันหวังว่าเธอจะสนุก
แต่เธอกลับอ่านหนังสือทั้งวัน
นาตาลี ลอเรนนะ ที่โรงเรียนเป็นไงบ้าง
เราเล่นฟุตบอลกับพวกผู้ชาย บิลลี่กับอีกคน เลือกเด็กผู้หญิง
เพื่อร่วมทีมกับเขา เธอนึกออกใช่มั้ย ว่าฉันตื่นเต้นแค่ไหน
- เขาเป็นญาติเธอนะ - เป็นลูกของญาติน่ะ
เด็กๆ ไม่ค่อยสนุกหรอก ฉันรู้
- แล้วเขาเลือกเธอรึเปล่าล่ะ - เปล่า
เธอจะเรียกว่าเด็กได้ยังไง ถ้าเขาไม่เลือกเธอเข้าทีม
ภายใน 2 ปีฉันจะเป็นสาว แม่บอกว่า แล้วเขาจะเลือกฉัน
มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น
- การบ้านเลข มีอะไรบ้าง - หน้า 226-232
พระเจ้า มันเยอะมาก ครูสจ๊วตจับพวกเราสอบ ข้อสอบสุดโหด
เขาบอกว่าเธอก็ต้องสอบ วันจันทร์หลังเลิกเรียน
- วันจันทร์เหรอ แย่จัง - เขาว่าอย่างงั้นน่ะ
- ฉันอยู่ไม่ได้ - ทำไมล่ะ
- ฉันเจอเด็กหนุ่มคนหนึ่ง - ฉันไม่เชื่อ เขาเป็นใคร
- เขาชื่อดาเนียล - คนฝรั่งเศสนี่ แล้วไงอีก
เขาอยู่ที่ลากาแรน พ่อเขาขับแท็กซี่
- แท็กซี่เหรอ แม่เธอต้องช็อคแน่ - ใช่ ถ้าแม่รู้เข้า
- เธอต้องไม่บอกเขา - เธอกำลังตกหลุมรักเหรอ
เธอคงไม่หลงรัก หนุ่มที่เพิ่งเจอหรอก
จริงเหรอ
- ใช่ - เธอจะไปเจอเขาอีกมั้ย
- ยังไม่รู้ว่าจะไปได้มั้ย - แล้วเธอจะรู้ ว่าฉันรู้สึกยังไง
เธอจะไม่รู้จักความรัก จนกว่าจะหลงรักญาติของเธอ
- ลูกของญาติใช่มั้ย - ใช่
- แค่นี้ก่อนนะ เจอกันวันจันทร์ - บาย
กำลังอ่านอะไรที่ไม่อยากให้ฉันรู้เหรอ
- มันก็แค่หนังสือ - ฉันก็เคยอ่าน หนังสืออะไรน่ะ
อภิปรัชญาเบื้องต้น โดย มาร์ติน ไฮด์เดเกอร์
โรงเรียนเปลี่ยนหนังสือ ตั้งแต่ฉันอยู่เกรด 7
- หนูแค่อ่านสนุกๆ - สนุกเหรอ
ไฮด์เดเกอร์นี่นะ
ทำไมหนูต้องแอบไม่ให้ฉันเห็น
คนมักคิดว่า คนที่อ่านไฮด์เดเกอร์ประหลาด
ฉันว่าไม่ ฉันยอมรับว่าวิชาปรัชญา
ไม่ใช่วิชาที่ฉันทำได้ดีสมัยเรียน
ไฮด์เดเกอร์
หนูเข้าใจจริงๆ เหรอ
ไฮด์เดเกอร์ไม่ได้เข้าใจยาก งานของเขาเกือบเป็นนิรุกติศาสตร์
เช่น ทำไมการมีอยู่บ้าง ดีกว่าไม่มีเลย
ตอนกินข้าวเหมือนหนูเบื่อๆ มีอะไรรึเปล่า
ไม่มีค่ะ
- ไม่มีอะไรที่ทำให้หนูหงุดหงิดนะ - ไม่มีค่ะ
ฉันคิดว่าฤดูร้อนนี้ เราจะไปเที่ยวกัน
หนู แม่หนูและฉัน เราจะไปเยอรมัน
- เราไม่เคยไปที่นั่นด้วยกัน - มันคงจะดี
- บางทีหนูอาจจะได้เจอไฮด์เดเกอร์ - เขาตายไป 3 ปีแล้ว
- เราอาจจะไม่อยากรบกวนเขา - ไม่
ยัยเด็กหญิงอเมริกันผู้ร่ำรวย ทำให้นายต้องรอ
ฉันจะนับ 1 ถึง 20 ถ้าเธอยังไม่มา
ก็ช่างเธอ
"1, 2 เร็วเกินไป"
1..
2..
3..
4..
- ขอโทษนะ เธอชื่อดาเนียลรึเปล่า - ใช่
- ฉันเป็นเพื่อนของลอเรน - เหรอ
เธอกำลัง...
ฉันพูดอังกฤษได้ ไม่ต้องพยายาม
- พระเจ้า โชคดีจังที่หาเธอเจอ - เธออยู่ไหนล่ะ
- เธอเกือบจะไม่ได้เจอลอเรนอีก - เธอชื่ออะไร
- ฉันชื่อนาตาลี วูดส์ไตน์ - นาตาลี ลอเรนอยู่ไหน
- โอ้ใช่ เธอมาไม่ได้ - ทำไมล่ะ
เธอต้องสอบหลังเลิกเรียน เราดันเจอครูใจร้าย
- เธอบอกรึเปล่าว่าจะเจอได้เมื่อไหร่ - เธอมาวันพุธได้มั้ย
- โอเค - โอเค
- เธอถามว่าที่ไหน ที่นี่รึเปล่า - ไม่ดี บอกเธอว่า...
ประตูชัยการูแซล หน้าลูฟว์
- ประตูชัย - ไม่ใช่ประตูชัย ตรงชอมส์เอลิเซ่ส์นะ
- ประตูชัยหน้าลูฟว์ - หน้าลูฟว์
พิพิธภัณฑ์ลูฟว์ใช่มั้ย
ขอบคุณพระเจ้า ที่เธอจำถูกที่
ฉันกลัวว่าเธอ จะไปประตูชัยอีกอัน
- ขณะที่ฉันยืนบ่นเธออยู่ที่นี่ - นาตาลีก็ใช้ได้นะ
เขาแค่เป็นโรค วิตกจริตขั้นสุดท้าย
เขาเป็นคนเดียวในโรงเรียน ที่ฉันทน...
- เท้าเธอเป็นอะไรเหรอ - เปล่า แค่รองเท้าใหม่น่ะ
มันไม่มีขนาดพอดี แต่ฉันชอบมัน
- เหมาะกับเธอมาก - ขอบใจ
- แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร - สบายมาก
โอเค เราไปเดินเล่นกันเถอะ
ฉันถือหนังสือให้
รู้มั้ย ฉันขอโทษ
ไม่เป็นไร ฉันทำมันตกออกบ่อย
ไฮด์เดเกอร์
- ครูสั่งให้อ่านน่ะ - เขาสั่งให้อ่านไฮด์เดเกอร์เหรอ
เขาสอนเรื่องลัทธิอัตถิภาวะนิยมเหรอ
ไฮด์เดเกอร์ไม่ใช่นักอัตถิภาวะนิยม
เขาบอกไม่ใช่ แต่งานของเขาใช่
- เธออ่านไฮด์เดเกอร์ด้วยเหรอ - เลิกอ่านแล้ว
ฉันเบื่อเขา โดยเฉพาะที่เขา คลั่งไคล้กวีเยอรมันตัวสูง
- ที่ชื่ออะไรนะ - โอเดอร์ลิน
เธอเคยพยายามอ่านงาน
เช่นความตายของ เอ็มเพโดเกลสมั้ย
มันแย่มาก ฉันว่าแปลเป็นฝรั่งเศสได้แย่มาก
- แย่ทุกภาษาแหละ - ฉันรู้ มันวิเศษมาก
ไอคิวเธอเท่าไหร่น่ะ
- ฉันไม่รู้ - เธอไม่เคยทดสอบเหรอ
- ไม่เคย - ทำไมล่ะ
- ฉันกลัวว่าจะเป็น - อะไร
อัจฉริยะ หรือเป็นอะไรที่ประหลาด
คนไม่ค่อยชอบเด็กฉลาด
ฉันรู้
ไอคิวฉัน 167
ฉันจะไม่บอกใคร
ฉันอ่านไฮด์เดเกอร์ เพราะอยากอ่าน ไม่ใช่ครูสั่ง ฉันโกหก
ฉันโกหกบ่อย เธอจำเป็น
- เธอเก่งวิชาเลขมั้ย - สุดยอดเลย
โดยเฉพาะเรื่องความน่าจะเป็น
"- ฉันได้เงิน 850,000 ฟรังซ์จากพนันม้า - 850,000 เหรอ"
แค่ในกระดาษนะ จริงๆ
มหัศจรรย์
สุดยอด
เลิศมาก
- ผมขอโทษครับ - เป็นไงบ้างคะ
ผมไม่ทันเห็น
เจ็บนิดหน่อย ไม่เป็นไรมาก
- ผมพาคุณไปนั่งตรงโน้นดีกว่า - ขอบใจ
พวกเราเสียใจจริงๆ ค่ะ
- หนูเป็นคนอังกฤษนี่ - ไม่ใช่ค่ะ หนูเป็นอเมริกัน
ฉันชอบคนอเมริกัน ฉันเคยอยู่ที่นั่นช่วงหนึ่ง
วอชิงตัน หนูเคยไปมั้ย
- เคยครั้งหนึ่งตอนเด็กๆ - เป็นเมืองที่วิเศษมาก
มีหลายอย่างคล้ายปารีส
- คุณแน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไร - ไม่เป็นไร สาวน้อย
ขออนุญาตแนะนำตัว จูเลียส เอ็ดมง ซองโตแรง เกษียณ
เพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันไม่เจ็บ
เราไปกินช็อกโกแลตร้อน กับขนมปังกันมั้ย
- ฉันรู้จักร้านใกล้ๆ นี่ - ไม่ค่ะ ขอบคุณ เรา
ตกลงครับ
ดีมาก
หลายปีแล้ว ที่ฉันอยู่ที่วอชิงตัน แต่ฉันมีความทรงจำมากมาย
เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะ
ผมไม่เคยไปที่นั่น ผมอยู่ลากาแรน
ฉันเคยอยู่ที่นั่นเหมือนกัน ไปเถอะ
เอมิเลี่ยน ตอนเราแต่งงานกันได้ไม่นาน
เธอไม่ใช่คนที่มาจากโพรวองซ์
เธอได้รับวอดก้า จากเอกอัครทูต
เธอคิดว่าเป็นน้ำ เลยกินตามแขกคนอื่น
กลืนมันทันที
พวกหนูคงนึกสภาพเธอไม่ออก เราไม่เคยลืมประสบการณ์ของเธอ
คุณเคยเป็นทูตที่อเมริกาเหรอครับ
ฉันเป็นแค่ ผู้ช่วยทูตต่ำต้อยในสถานทูต
ไม่เคยเป็นทูต จนกระทั่ง ช่วงปลายของชีวิตการทำงาน
และก็เป็นที่ลิชเทนสไตน์
แต่แทบจะไม่ใช่ ขั้นทางการทูตสูงสุด
มหัศจรรย์มาก
คุณมีชีวิตที่เหลือเชื่อ คุณซองโตแรง
เรียกฉันว่าจูเลียสเถอะ
- หนูทำให้ฉันรู้สึกอายุน้อยลง - คุณอายุเท่าไหร่ครับ
ไม่หนุ่มแล้วล่ะ ดาเนียล
- แล้ว เอมิเลี่ยนภรรยาคุณล่ะคะ - เธอตายไป 12 ปีแล้ว
จนถึงวันนี้ ฉันกำลังจะไปสุสาน
ตอนกระแทกเข้ากับลูกกลมใหญ่
ฉันคิดว่ามันเรียกว่าฟุตบอล
- ฉันไม่เห็นมัน - ผมบอกว่าผมเสียใจ
เธอคงไม่ว่าที่ฉันไปสายเล็กน้อย ฉันไปหาเธอทุกอาทิตย์
ด้วยลมหายใจ รอยยิ้ม และน้ำตาของชีวิตฉันทั้งชีวิต
- และหากพระเจ้าทรงเลือก - และหากพระเจ้าทรงเลือก
หลังความตาย ฉันจะรักเธอมากกว่านี้
- หนูรู้จักด้วยเหรอ - เอลิซาเบธ บาร์เรท กวีคนโปรด
- เราก็ชื่นชอบเธอเหมือนกัน - เยี่ยมมากเลย
ใช่ ถึงแม้เธอจะไม่ทันสมัยซักเท่าไหร่
แต่เราก็รักเธอ
ฉันจะเล่าเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ให้ฟัง
ตอนเอมิเลี่ยนกับฉัน อยู่ที่เวนิซ
เราเช่าบ้านหลังเล็กๆ วันอาทิตย์วันหนึ่ง ท่อน้ำแตก
และก็หาช่างซ่อมท่อน้ำไม่ได้ ฉันเลยลงไปซ่อมเอง
คลานเข้าไปในความมืด และเจอกระดาษ
บทกลอน
- ลองเดาดูมั้ย - ไม่
เราอยู่ในบ้านของพวกบราวนิ่ง แต่ไม่รู้ตัว
- วิเศษเลย กลอนใหม่ใช่มั้ย - ไม่ใช่ เป็นร่างมากกว่า
ซึ่งแก้ไขตอนตีพิมพ์
เป็นโคลงซอนเน่ต์ จากคนโปตุเกส
และเป็นบันทึกที่บรรยาย คนที่เขาเจอ
สถานที่ๆ เขาไป การเดินทางไปลิโด
- รอยจูบใต้สะพาน - สะพานอะไรคะ
มีตำนานของคนเวนิซ ที่เล่าว่า
ถ้าคู่รักได้จูบกัน บนเรือแจวกอนโดลา ที่ใต้สะพานไซส์
ขณะตะวันตกดิน และตอนที่ระฆังบนหอตีพอดี
พวกเขาจะรักซึ่งกันและกันตลอดไป
แล้วพวกเขาได้ทำรึเปล่า
เธอตายในอ้อมแขนของเขา ไม่กี่ปีต่อมา
แล้วคุณกับเอมิเลี่ยนล่ะ
ตำนานนั้นถูกต้อง
- เขาเป็นคนที่เหลือเชื่อที่สุด - เหลือเชื่อเหรอ
หมายถึงเขาช่างมีชีวิตที่พิสดาร
เขาน่ารัก อ่อนไหว ว่ามั้ย
เธอไม่คิดงั้นเหรอ เขาประหลาดมั้ย
ใช่ เขาน่าประหลาด
ฉันจะจัดงานวันเกิดวันศุกร์หน้า ฉันอยากให้เธอไปด้วย
ตกลง
หวัดดีค่ะแม่
หวัดดีจ้ะลูก
- หวัดดีค่ะริชาร์ด - หวัดดีสาวน้อย
ลูกว่านี่เป็นยังไง สำหรับงานเลี้ยง
ไข่ปลาคาเวียร์ บนผิวมะเขือเทศ ปลาแซลมอนรมควัน
หอยนางรมแกะเปลือก แชมเปญกับวอดก้ารัสเซีย
หนูขอแค่เค้กกับไอศกรีมก็พอค่ะ
- ลูกพูดเรื่องอะไร - งานวันเกิดหนู
นี่สำหรับงานเลี้ยงปิดกล้อง
งานเลี้ยงปิดกล้องเหรอ
- คุณยังไม่รู้เรื่องนี้เหรอ - คิดว่ายัง
พอถ่ายหนังเสร็จ ก็จะมีงานเลี้ยงฉลอง
- คุณเชิญนักแสดง ฝ่ายผลิต ทีมงาน - ทุกคนจะมาที่นี่เหรอ
ไม่หรอก มีแค่จอร์จ นักแสดง นักวิจารณ์ 2-3 คน
เพื่อนๆ พวกสจ๊วต แบร์นาร์ ดูรอง บรรณาธิการด้านอาหารจากเลอมง
- เมื่อไหร่คะ - วันที่ 3
นั่นวันเกิดหนู เราจัดงานไม่ได้นะ
ถ่ายหนังเสร็จวันที่ 3 พอวันที่ 4 ทุกคนก็กลับหมด เหลือแต่จอร์จ
- แม่ขอโทษนะจ๊ะ - ผมมีอะไรเสนอ
ลอเรนชวนเพื่อนมา งานเลี้ยงปิดกล้อง
รวมงานวันเกิด กับงานเลี้ยงปิดกล้อง เข้าด้วยกัน หนูว่าไง
- ตกลงค่ะ - ขอบใจจ้ะลูก
หมดปัญหาไปหนึ่งเรื่อง
แล้วเธอจะชวนใคร มางานวันเกิดล่ะ
เธอไม่มีเพื่อนสนิทคนอื่น นอกจากนาตาลี
ผมรู้ เป็นเรื่องหนักหนาสำหรับเธอ
เด็กที่ต้องอยู่ต่างประเทศ ช่วง 2-3 ปีนี้
- นี่แหละที่ทำให้ผมเปลี่ยนใจ - เรื่องอะไรคะ
ผมจะย้ายไปฮุสตัน เราจะไปเดือนหน้า
- เราคุยเรื่องนั้นแล้ว และฉัน - ผมรู้
เราตัดสินใจผิดมาแล้ว สำหรับลอเรน
และสำหรับเรา
แต่...อุสตันมันช่าง
ฮุสตันมันช่าง
ฮุสตัน
จนกระทั่ง 500 ปี ก่อนคริสตกาล คนกรีกพัฒนาเทคนิคการแกะสลัก
จะเห็นว่ารูปปั้นพวกนี้ ต่างจากของอียิปต์
ตรงลายละเอียดของรูปร่างมนุษย์
ยกตัวอย่าง พาซิเทลีส เป็นผู้นำ
ลองดูสิ ว่าเขาแสดงถึงกายวิภาค ได้ขนาดไหน
สังเกตรายละเอียดของกล้ามเนื้อ
ในทางกลับกัน ทางด้านโน้น รูปปั้นโดริฟอร์ ที่สร้างโดยโพลิคลิตัส
และตัวอย่างอื่นๆ ที่งดงามสมบูรณ์แบบ ของโรงเรียนแห่งเอเธนส์
รูปปั้นทอร์โซแห่งอพอลโล อันสง่างาม
ความทรงอำนาจของรูปปั้นกรีก
เธอเคยเห็นของจริงบ้างมั้ย
อะไร
แน่นอน
ของใคร ของเขาเหรอ
- ของใคร - เธอรู้ดี ของเขา ดาเนียล
แน่นอน
พระเจ้า เธอเคยแล้วเหรอ
ทำน่ะเหรอ
- บ่อยไป ไม่ว่าจะที่ไหน - พระเจ้า ลอเรน
ฉันควรจะรอซักหน่อย แต่เธอก็รู้จักคนฝรั่งเศสนี่
ที่ไหน
- ที่ไหนอะไร - ที่เธอทำอย่างว่า
ในห้องใต้ถุนบ้านเขา มีฟูกเก่าๆ แล้วเราก็
พระเจ้า
พอเราลงบันไดมา จะเห็นอพอลโล เบลเดียร์ทางซ้ายมือ
ต้นแบบอยู่ที่ นครวาติกัน
เชื่อกันว่า แสดงถึงรูปแบบที่เป็นอุดมคติ ของร่างกายมนุษย์
สังเกตคันธนู บนแขนที่เหยียดออก และหน้าที่หันด้านข้าง
ราวกับใช้สายตา มองตามลูกธนูไป
นี่เป็นเพียงหุ่นจำลอง ไม่ใช่อันสมบูรณ์
เราจะไปดูงานในยุคหลังจากนี้
ฉันอยากให้เธอไป งานวันเกิดฉันวันศุกร์
และเธอชวนฉันไปบ้านเธอ พรุ่งนี้เย็น
ชวนทำไม
ฉันไม่ได้ให้เธอชวนฉันจริงๆ
ฉันอยากออกไปกับดาเนียล
แต่จะบอกแม่ว่า ทำการบ้านที่บ้านเธอ
แทนที่เธอจะมาบ้านฉัน
เธอกลับไปทำอย่างว่า ที่ห้องใต้ถุนบ้าน
ฉันล้อเธอเล่นนะ
เราไม่เคยทำอะไรกัน นอกจากดูหนัง
- จริงเหรอ - จริงสิ เขาไม่เคยแม้แต่แตะตัวฉัน
แต่ถ้าทำ สัญญานะว่าจะบอกฉัน
- ก็ผมบอกว่าเธออายุ 13 - เธอต้องแสดงบัตรประชาชน
- เธอลืมบัตรไว้ที่บ้าน - ฟังนะหนุ่มน้อย ฉันช่วยเธอไม่ได้
- ถ้าไม่มีหลักฐานก็เข้าไม่ได้ - มีอะไรในหนังที่เธอดูไม่ได้
นี่ เด็กต่ำกว่า 12 เข้าไม่ได้
- มันสำหรับผู้ใหญ่ - ผมอ่านคำวิจารณ์แล้ว
มีฉากโป๊แค่ 3 วิ. แต่เขาไม่ให้เราเข้า
- พอได้แล้ว - เดี๋ยว เงินผม
ไปที่ๆ เขายอมรับเราเป็นผู้ใหญ่เถอะ
ไปซะ
- เราไม่เห็นต้องทำอย่างนี้ - ต้องสิ
เธอเคยดูหนังพวกนั้น มาก่อนรึเปล่า
แน่นอน โรงหนังของพ่อลอนเด้ โรงหนังโป๊ เรามาประจำ
นั่นน่ะเหรอ
- ทำไมไม่เข้าไปล่ะ - ได้เข้าแน่ แค่เดินตามลอนเด้
นายบ้าไปแล้ว มันจะทำให้เธอคึกนะ
นายก็ดูมาเยอะแยะ คึกบ้างมั้ยล่ะ
ไม่เลย
มาทางนี้
แจ๋วเลย เพิ่งเริ่มเอง ตอนที่เด็ดสุดมาแล้ว
เขามีสิทธิ์ทำอย่างนั้น
ฉันเพิ่งรู้ ว่ามันไม่มีคำบรรยาย
ฉันว่า ฉันเข้าใจเรื่องราวดี
เธอสวยมาก แต่ทำไมเธอ...
นี่เป็นฉากเด็ดสุด
เขาให้เธอทำอะไรน่ะ
ฉันก็ไม่เคยดูเรื่องแบบนี้ซักที ฉันไม่น่าพาเธอมาเลย
มันไม่ใช่อย่างนั้น เป็นอย่างอื่น
มันไม่ใช่ความรัก
ฉันเคยคิดว่า
อาจจะนานมาแล้ว เหมือน...
เหมือนในยุคของฟาโรห์
หรือหลุยส์ 13
ยุคที่มีบางคน
ทำแต่สิ่งที่ดีงามให้ฉัน
คือ เมื่อเธอคิดถึงมัน
และรู้สึกว่าความรักของเธอ
เริ่มต้นเมื่ออายุประมาณ 10 ปี
และถ้าเธอมีชีวิตจนถึง 70
มันอาจถูกจำกัด เพราะจะมีโอกาสเหรอ
ที่เขาจะมีชีวิตอยู่ ในเวลาเดียวกับเธอ
ฉันรู้สึกแบบเดียวกับเธอ
คือ แม้ว่าเธอคนนั้น จะมีชีวิตในช่วงชีวิตฉัน
หากหญิงผู้แสนดีของฉัน อยู่ในอินเดีย หรือแคลิฟอร์เนีย หรือบราซิล
ฉันจะมีโอกาสเจอเธอ ขณะที่ฉันอยู่ที่ลากาแรนเหรอ
- มันเหลือเชื่อมั้ยล่ะ - แน่นอน
เหลือเชื่อ
การเรียนยิงปืน 6 เดือน ฆ่าคุณได้นะ
หวัดดี บร้อด
บร้อด ฉันดีใจที่คุณมาได้
จอร์จบอกว่า คุณจะไม่มางานนี้
ทำไมล่ะ กินเหล้าฟรีและก็เมานอนแผ่
เขาเป็นคนอารมณ์ดี
ตลอดอาทิตย์หน้า จะเป็นฟุตบอลผสม
บิลลี่ ดูชินจะเป็นกัปตันทีมถาวร
เมื่อวานฉันติดสินบนเพื่อให้เขา เลือกฉันสักครั้ง โรแมนติกมั้ย
- สนุกมั้ย - ค่ะ
- หนูน่าจะชวนเพื่อนมามากกว่านี้ - พวกเขาไม่ว่างค่ะ
- บิลลี่กับจิมมี่มาได้นี่ - ฉันแทบไม่รู้จักพวกเขา
ขอโทษด้วย ที่ไม่ค่อยเหมือนงานวันเกิด
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
- ว่าไงจ๊ะ - เรามาหาลอเรนครับ
ลอเรนเหรอ ลอเรน
ฉัน
- หวัดดีดาเนียล - หวัดดี ฉันพาลอนเด้มาด้วย
- หวัดดี ลอนเด้ - หวัดดี
แม่คะ นี่ดาเนียล มิชง นี่เพื่อนเค้าลอนเด้
หวัดดีหนุ่มๆ
ลอนเด้ นี่นาตาลี
ลอเรนคิดว่าพวกเธอจะไม่มาแล้ว ฉันเป็นพ่อของลอเรน
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ลอเรนพูดถึงคุณบ่อยๆ
ฉันดีใจมากที่พวกเธอมาได้
ขอบคุณที่ทำให้ผมตื่นเต้น
ขึ้นไปบนห้องฉันกันเถอะ
เป็นความคิดที่ดีมากลูก ไปเถอะจ้ะ
ปล่อยให้หนุ่มฝรั่งเศส เข้าห้องลูกสาวคุณ
มันอันตรายนะ
เธอไปโรงเรียนกับดาเนียลเหรอ
- ใช่ ฉันเปล่า - ดีมั้ยที่ฉันพาลอนเด้มาด้วย
แน่นอน เขากับนาตาลีเหมาะกันดี
ให้เธอพูดฝรั่งเศส เขาพูดอังกฤษ ไม่มีทางรู้เรื่องกันหรอก
นี่ห้องเธอเหรอ
ไม่เห็นเหมือนเธอเลย
ฉันรู้ แม่ฉันเป็นคนตกแต่ง สิ่งเดียวที่เป็นฉัน คือตัวฉัน
นี่ห้องของเธอคนเดียวเลยเหรอ
ฉันต้องนอนกับพี่สาว
- เขาพูดว่าอะไร - เขาบอกว่า เขานอนห้องเดียวกับพี่สาว
พระเจ้า แย่จังเลยนะ
ไม่แย่เท่าไหร่หรอก เพราะพี่สาวฉันอายุ 17 แล้ว
เธอดูดี และมีหน้าอกมโหฬาร
เขาพูดอะไร
เขาบอกว่าเขารัก เธออย่างล้นหัวใจ
- เธอไปเอามาจากไหนน่ะ - เราฉลองวันเกิดด้วยโค้กไม่ได้
- เยี่ยม มาเลย - ฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ
ลองดูซักหน่อยเถอะ นาตาลี
- ฉันชอบพ่อเธอ - ริชาร์ดน่ะเหรอ ใช่ เขาใจดี
ทำไมเธอเรียกเขาว่าริชาร์ด
ฉันเรียก 2 คนแรกว่าพ่อ การลืมริชาร์ด มันง่ายกว่าลืมพ่อ
นี่คือการมองหน้าเธอ
มานี่สิ
เธอเคยลอง...
วันเกิดฉัน เธอต้องดื่มแชมเปญ
พระเจ้า
สุขสันต์วันเกิดนะ ลอเรน
- สุขสันต์วันเกิดลอเรน - สุขสันต์วันเกิดลอเรน
เดี๋ยว ของขวัญ เปิดของขวัญก่อนเถอะ
- โอเค - แกะของขวัญเถอะ
มันคือหนังสือ แนนซี่ ดริว กับปีศาจแห่งแบล็ควู้ด ไฮ
- หวังว่าเธอยังไม่มีนะ - ยัง
เล่มนี้ฉันยังไม่มี ขอบใจนะนาตาลี
เธอให้ฉันไม่ได้นะ
ฉันอยากให้ ฉันหาของไฮด์เดเกอร์ไม่ได้
พระเจ้า
ลอเรน
ตายแล้ว
ขอบใจนะลอนเด้
สิ่งที่ฉันเห็นว่า เป็นการทำลายงานคุณ
คือวิธีที่คุณ ไม่ยอมรับอย่างมีเหตุผล
คุณพยายามหาศิลปะแบบนั้น ไม่ต้องการมีชื่อเสียง
อันตรายที่ทำแบบนั้น
คุณเป็นศิลปินที่บ้าระห่ำ และเกือบไม่รับผิดชอบ
ใช่ แต่แค่ตอนที่คุณคิด
คุณจะคุมสติไม่ได้โดยสิ้นเชิง
คุณทำให้เรางงงวยโดยให้เรา
เผชิญหน้ากับความผิดหวังภายในใจ
ครับ ผมดีใจที่ได้ทราบ
คนมากมาย ไม่รู้สึกถึงสิ่งนี้จากงานผม
การถ่ายหนัง เป็นส่วนที่ง่ายสุด
นี่หนุ่มน้อย ยินดีที่ได้รู้จักได้กับเธอรึยัง
ผมได้ยินเรื่องเด็กหนุ่มฝรั่งเศส
- ขอโทษเธอเดี่ยวนี้ - ฉันแค่ล้อเล่น
เรื่องล้อเล่นของคุณมันเน่าเฟะ เหมือนหนังของคุณ
ผู้ชนะน็อคและเป็นแชมป์คนใหม่ หมัดหนักนี่พ่อหนุ่ม
เหมือนตอนที่คุณต่อยวอร์ด บอนด์ ในเรื่องซินทาวน์
- ใครนะ - วอร์ดบอนด์
- เรื่องไหนนะ - ซินทาวน์ คุณจำไม่ได้เหรอ
วอร์ดบอนด์
ซินทาวน์
ผมไม่เป็นไร เขาต่อยผม ไม่ทันตั้งตัว
ลอเรน ขึ้นไปที่ห้องลูกเดี๋ยวนี้ เธอ ออกไป
- ใจเย็นก่อนคุณ - ฉันต้องการให้เขาออกไป
- เสื้อนอกผมอยู่ข้างบน - งั้นไปเอา
อาหารค่ำพร้อมแล้วค่ะทุกท่าน
ตายแล้วพวกเขาดื่มเหล้า ริชาร์ด เธอเมา
- พวกเขาดื่มอะไรเข้าไป - เดี๋ยวก่อน เคย์
นี่หนู เธอแน่ใจนะ ว่าฉันไม่ได้ต่อยริชาร์ด วิดมาร์ค
แน่ใจครับ คุณไม่เคยถ่ายรูปกับริชาร์ด
ฉันไม่เคยเหรอ
เกิดอะไรขึ้น...
พระเจ้าช่วย ริชาร์ด
- พวกเขาจัดปาร์ตี้มั่วเซ็กซ์ - อย่าบ้าไปหน่อยเลย
หนูทำอะไรกันน่ะ
เราดื่มแชมเปญ แล้วหนูก็เปิดของขวัญ
ของขวัญเหรอ
ของขวัญแบบนี้เหรอ
ขอบคุณครับ คุณผู้หญิง สุขสันต์วันเกิดนะลอเรน
- ฉันควรจะไปกับลอนเด้ - ลาก่อน นาตาลี
ลอเรน
มันไม่ใช่อย่างที่เห็น
ลูกห้ามไปเจอเด็กนั่นอีก
จนกว่าจะปิดเทอม แล้วทุกอย่างจะจบ
เรากำลังจะย้ายไปอเมริกา
อเมริกาเหรอคะ
พ่อของลูกต้องไปทำงานที่ฮุสตัน
เราจะย้ายตอนสิ้นเดือน จำไว้นะ
- ทำไมต้องตอนนี้ ทำไมรีบจัง - ฉันแค่อยากเจอเธอ
ถ้าเรารอจนฤดูร้อนมันจะง่ายกว่า แล้วเราก็ไปไหนซักที่
- ฉันไม่อยากรอ - ทำไมล่ะ
ใครจะรู้ว่าฤดูร้อนจะเกิดอะไรขึ้น ฉันต้องไปตอนนี้
- เราอาจถูกจับได้ - ในที่สุด
- เราจะไปหาเงินที่ไหน - ฉันมีเงินสะสมตอนคริสต์มาส
แค่เงินคริสต์มาสไปไหนได้ไม่ไกลหรอก
มันเป็นหนังที่น่าเบื่อมาก
หนังของเดอ มาร์โกน่าเบื่อทุกเรื่อง ฉันบอกแล้วว่าเขาห่วยแตก
แม่คงจับตามองฉันเหมือนเหยี่ยว
นี่เป็นที่เดียว ที่เขาไม่คิดว่าเราจะเจอกัน
เธอแน่ใจนะว่าจะหนีตอนนี้
บางทีเราอาจหนีได้เป็นอาทิตย์ ก่อนเขาจับเราได้
- เธอตกลงใช่มั้ย - เธออยากไปไหนล่ะ
- เวนิซ - ทำไมต้องเวนิซ
นั่นเป็นที่ๆ คนอยู่ในห้วงความรักไปกัน
- แต่นั่นมันอยู่ในอิตาลี มัน... - ขอร้องล่ะ
เวนิซก็ได้
อย่าให้ฉันรอ โดยไม่มีเงินได้มั้ย
ฉันออกมาไม่ได้ถ้านาตาลีไม่มา เธอมาสาย
- เธออยากได้อะไร - ฉันคิดออกแล้ว
- อยู่นี่นะ - ฉันอยากรู้ ฉันช่วยเธอได้
- นาตาลี - ฉันจะไม่ขยับ
ไม่ต้องห่วง
พระเจ้า เขานั่นเอง
- เธอไม่รู้ใช่มั้ยว่าเรามีแผนอะไร - ไม่รู้แน่นอน
เธอมีเงินสะสมเท่าไหร่
- ประมาณ 150 ดอลลาร์ - โอเค ฟังฉันนะ
ฉันจะบอกวิธีการเล่นม้าของฉัน
- "เราจะได้เงินมากกว่า 850,000 ฟรังซ์ - บนกระดาษ"
ฉันจะเอาเงิน 150 ของเธอ ไปเสี่ยงโชคต่อเงิน
- เธอชนะบ่อยแค่ไหน - ประมาณ 45% ของทั้งหมด
- ก็เท่ากับว่าเธอเสียซะ 55% - ฉันไม่ใช่คอมพ์นะ
อยากให้คอมพ์ช่วยมั้ย
แน่นอน
เธอเอาความแตกต่างของม้าแต่ละตัว ในการแข่งขันแต่ละครั้ง
มาจัดการสลับคู่แข่ง และใช้จ๊อกกี้ต่างกัน
- ระยะทางที่ไม่เท่ากัน - เพื่ออะไรน่ะ
เธอฉลาดมากรู้มั้ย
- ว่าไง - คุณคิงส์คะ ลูกสาวมาพบค่ะ
จริงเหรอ พาเธอเข้ามา
เอานี่ไปให้เคนดอล ให้เขาเซ็นแล้วส่งได้
- หวัดดีจ้ะ - สวัสดีค่ะ
- ลมอะไรหอบหนูมาถึงนี่จ๊ะ - หนูต้องทำโครงงานวิทยาศาสตร์
หนูเลือกคอมพ์ ขอใช้คอมพ์ซักเครื่องได้มั้ยคะ
- บางทีคุณอาจช่วยสอนหนูได้ - ที่ฉันทำงานที่นี่
ไม่ใช่ว่าฉันจะรู้ ว่าใช้เครื่องกลนี้ยังไง แต่เรามีคนที่รู้
ฉันจะหาคนที่รู้เรื่อง
- โคลดีน - คะ คุณคิงส์
ช่วยพาลอเรน ไปแผนกคอมพิวเตอร์
แล้วบอกมาร์ติน ว่าเธอมีอะไรให้ช่วย
- ได้ค่ะ คุณคิงส์ - เห็นมั้ยว่าง่ายมาก
ขอบคุณค่ะ ริชาร์ด
ดาเนียลเป็นไงบ้าง
- แม่สั่งห้ามหนูพบเค้า - ฉันรู้
คุณชอบเขาเหรอคะ
ฉันจะเกลียด คนที่ต่อยหน้าจอร์จได้ไง
มาร์ตินพร้อมแล้วจ้ะ ลอเรน
ขอบคุณค่ะ
เอาล่ะ
ทีนี้ หนูอยากได้ข้อมูลประเภทไหน
อยากได้ม้า 3 ตัว ที่มีโอกาสชนะมากที่สุด
ในแต่ละครั้งของการแข่งขัน 8 ลู่ ที่สนามลงชอมป์พรุ่งนี้
หนูอยากสร้างโปรแกรมการแข่งขัน สำหรับม้าแต่ละตัวย้อนหลังไป 1 ปี
แล้วก็นำข้อมูลทั้งหมด มาสลับกัน
แล้วคำนวณหาความต่าง ของระยะเวลาและระยะทาง
- ลืมซะเถอะ - ทำไมคะ
ฉันคิดค้นโปรแกรมแบบนี้มาเป็นปี
ฉันไม่เคยทำเสร็จ
คุณ
คุณรังเกียจมั้ย ที่จะให้หนูดูทฤษฎีของคุณ
ให้หนูดูทฤษฎีของฉันเหรอ
ขอการคำนวณ 10 เดือนของฉัน อย่างงั้นใช่มั้ย
คุณบอกว่ามันใช้ไม่ได้ หนูอาจช่วยคุณได้
ฉันได้แล้ว
ฉันได้มาแล้ว ดูสิ
- มันไม่มีประโยชน์ - อะไรนะ
ฉันบอกว่าที่เราทำทั้งหมด มันไร้ประโยชน์
- ทำไมล่ะ - ก็เพราะพวกเราโง่ไงล่ะ
ฉันโง่เอง เธอต้องอายุ 18 ถึงจะเข้าไปเล่นพนันม้าแข่งได้
- งั้นเหรอ - แต่ถึงเราชนะ เราก็ไปไม่ได้
- ทำไมล่ะ - เราข้ามชายแดนอิตาลีไม่ได้
- ทำไม เราไม่ต้องใช้วีซ่านี่ - เขาไม่ให้เด็กข้ามไปตามลำพัง
เราต้องมีผู้ใหญ่
- เธอแน่ใจเหรอ - แน่นอน ฉันเช็คแล้ว
เราแอบข้ามไปไม่ได้เหรอ
มีตำรวจชายแดน สายไฟเปลือย ปืนกล
ฉันเคยเห็นในหนัง
ฉันอยากไปเวนิซ
ฉันจะไม่ยอมล้มเลิกการเดินทาง
เราต้องคิดให้รอบคอบ
- ฉันรู้แล้ว มานี่สิ - เดี๋ยว อะไรกัน เดี๋ยวสิ
ไชโย
- เขาอยู่ไหนล่ะ - ฉันไม่รู้
นี่ไง
เราได้เงินทั้งหมดนี้เหรอ
ทำไมเราไม่หยุดเล่นตอนนี้
เราไปเวนิซได้แบบราชา ด้วยเงินที่มีอยู่นี่
ครั้งสุดท้ายที่ฉันไป เอมิเลี่ยนกับฉัน พักที่วังกริติ
- "200 ฟรังซ์ต่อวัน - โอเค 5,000 สำหรับหมายเลข..."
"5,000 เชียวเหรอ"
"เล่นหมายเลข 6 ม้าทริปอะครอส 5,000"
โปรดทราบ ในลู่วิ่งที่ 7
หมายเลข 6 ทริปอะครอสไม่ลงวิ่ง
ผู้พนันม้าตัวนี้ทุกคนจะได้รับเงินคืน
ทุเรศจริง
ทุเรศ
- รอแป๊บนึงนะ - เลือกม้าตัวต่อไปสิ
ไม่ได้ มีอะไรบางอย่างผิดพลาด ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
คอมพ์เธอรวนแล้วล่ะ โมนาโคไม่เคยวิ่งได้ดีมาก่อน
แต่คอมพ์ของเธอ เลือกมันขึ้นมา เป็นไปไม่ได้
- สโนว์ควีน - แต่ผลการประเมิน
ฉันเคยเล่นสโนว์ควีนชนะมาก่อน
เล่นหมายเลข 2 สโนว์ควีนชนะ
มานี่สิ
"หมายเลข 2 สโนว์ควีน 5,000 ฟรังซ์"
ช่างมันเถอะ
ไม่มีทางที่เจ้าฟิลเดอแฟร์มิเย่ จะชนะได้
ไม่เป็นไรหรอก อย่าเครียดสิ
เรามาถึงตอนจบแล้ว
- จูเลียสอยู่ไหนล่ะ - คงหาอะไรดื่มมั้ง
ช่างมันเถอะ
- ฉันขอโทษนะ - ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก
ฉันควรทำตามคำสั่งเธอ ฉันผิดเอง
- ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง ฉันขอโทษ - คุณพูดเรื่องอะไร
ฉันไม่ได้เล่นสโนว์ควีน
วินาทีสุดท้าย ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจ
เลยทุ่มเงินทั้งหมด เล่นฟิลเดอแฟร์มิเย่
หมายความว่าเราชนะ
ฟิลเดอแฟร์มิเย่ในภาษาฝรั่งเศส แปลว่าลูกสาวของชาวนา
"เอมิเลี่ยนเป็นลูกสาวชาวนา เขามีที่ดิน 30,000 เฮกเตอร์"
แต่ตามหลักแล้ว เขาเป็นชาวนา
คุณเป็นคนที่วิเศษที่สุดในโลก จูเลียส
ผมใช้เวลาทั้งอาทิตย์เพื่อเอาชนะ แต่คุณชนะด้วยลางสังหรณ์
คงงั้นมั้ง แล้วมันสำคัญอะไร
สิ่งสำคัญคือลอเรนจะไปเวนิซ เพื่อหาแม่ผู้น่าสงสาร
ซึ่งจะหายป่วยโดยเร็วใช่มั้ย
หรือเธออยากให้เราแพ้
ถ้าเราแพ้ ก็ไปไม่ได้ แต่ตอนนี้เราไปได้แล้ว
ถ้าเธอคิดว่าจูเลียสวิเศษ ทำไมเธอไม่ไปกับเขา 2 คนล่ะ
เพราะเวนิซจะไม่มีความหมายเลย ถ้าไม่มีเธอ
แล้วเขาก็ทำกระเป๋าของเราหาย เหลืออยู่ 2 ใบ
ใบหนึ่งใส่รองเท้าของฉัน 7 คู่
อีกใบใส่ชุดชั้นในของเอมิเลี่ยน
เราหาซื้อเสื้อผ้า ในไนโคบิไม่ได้เลย
ตลอดอาทิตย์ ฉันได้แต่เปลี่ยนรองเท้า
และเอมิเลี่ยน เปลี่ยนแต่ชุดชั้นใน
ฉันโกรธมาก แต่เอมิเลี่ยนได้แต่หัวเราะ
เธอมีเสียงหัวเราะที่เปี่ยมสุข ของผู้หญิงตัวเล็กๆ
ผู้คนพากันแปลกใจ
ฉันจะไปเล่นดูโบเน่ต์ซักหน่อย
- พวกเธอสนใจบ้างมั้ย - ไม่ คุณไปเถอะ
ฉันจะกลับมาโดยเร็ว
- เป็นอะไรรึเปล่า - เปล่า
มีอะไรเหรอ
ฉันคงจะสนุกไม่ลง ถ้ารู้ว่าพ่อแม่เป็นห่วง
ทำไมเขาต้องห่วงเธอล่ะ
เขาคิดว่าเธอไปทัศนศึกษา ที่มงแซงต์มิเชล 3 วัน
ใช่มั้ยล่ะ
แล้วไง
ถ้านาตาลีโทรหาฉัน เขาจะรู้ ว่าไม่มีการเดินทาง
เธอน่าจะโทรหาเขา บอกว่าอย่าโทรมาหาเธอ
- ฉันลืม - ลืมเหรอ เธอลืมได้ยังไงกัน
- มีเรื่องต้องคิดมากมาย - เธออยากถูกจับได้
- ไม่เป็นความจริงนะ - จริง
- ไม่จริง - จริง
ไม่จริง
จริง
- ฮัลโหล - นาตาลีเหรอ
- ลอเรน เธออยู่ไหนน่ะ - ทำไมเหรอ
ฉันโทรหาเธอ แม่เธอถามว่า ทำไมฉันไม่ไปมงแซงต์มิเชล
ฉันบอกว่าทำไมฉันต้องไป เธอก็ร้องไห้ใหญ่เลย
เธอก็เริ่มคาดคั้นฉัน บอกว่าจะโทรไปที่โรงเรียน
โอ้ ไม่นะ
- ลอเรน - อะไร
- ทำไมเธอไปมงแซงต์มิเชล - ฉันเปล่า
- ทำอะไรอยู่น่ะ - โทรหานาตาลี
- วางสายซะ - บอกพ่อแม่ด้วยว่าฉันสบายดี
- เธออยู่ไหนน่ะ - อยู่อิตาลี ฉันสบายดี
- ฮัลโหล - คุณนายคิงส์เหรอคะ
นาตาลีพูดค่ะ หนูเพิ่งคุยโทรศัพท์กับลอเรน
เธออยู่อิตาลี หนูว่าเธอคงไปไกลแล้ว
- ที่ไหนของอิตาลี - หนูไม่ทราบ
เขาบังคับให้เธอวางหู ก่อนที่เธอจะบอกหนู
ฉันไม่คิดว่าเธอจะทำอะไรโง่ๆ แบบบอกว่าเธออยู่อิตาลี
- เสียงนาตาลีกังวลมาก - ไม่น่าเชื่อ
- นี่จูเลียสอยู่ไหน - อยู่ในตู้เล่นไพ่
ไม่ใช่ เขาอยู่นั่น
จูเลียส
- จูเลียส - เธอไปลากเขามาเถอะ
ลูเซียงผู้ยิ่งใหญ่พูดว่า
เขาอาจเป็นนักต้มตุ๋น
จูเลียส รถไฟจะออกแล้ว
ฉันลืมเงินไว้ในเสื้อนอก
และเสื้อนอก ก็อยู่บนรถไฟ
หยุด
หยุดก่อน
- เงินอยู่ในเสื้อนอกของเขา - เราต้องลงรถไฟ
แต่เราต้องทิ้งเงินนะ
รถไฟวิ่งเร็วมาก เขาตามไม่ทันแน่
- เจ็บมั้ย - หนูไม่เป็นไรค่ะ
- หนูน่าจะไปโดยทิ้งฉันไว้ - เราทำไม่ได้หรอก
เงินอยู่บนรถไฟ
มีสิ่งหนึ่งเกี่ ยวกับชีวิต ที่ฉันได้เรียนรู้
ถ้าเราพลาดรถไฟขบวนหนึ่ง มักจะมี...
มักจะมีอะไร
มักจะมี
เท้าเราไง
คุณช่างใจดี ที่ให้เราติดรถมาด้วย
คุณต้องระวัง คนที่คุณจอดรับ
คุณอาจถูกปล้น ถูกลักพาตัว
- คุณอาจเบื่อจนอยากตาย - เรายินดี สำหรับการร่วมเดินทาง
เราไม่เจอคนที่พูดอังกฤษได้ มาเป็นอาทิตย์ใช่มั้ย
คุณจะลงตรงไหนครับ
เราไม่อยากให้คุณออกนอกเส้นทาง
- คุณจะไปไหนครับ คุณ... - บ๊อบ ดูร์เยครับ ไปโคลัมบัส รัฐโอไฮโอ
- โคลัมบัส - ภรรยาผม
เราคิดว่าจะค้างคืนที่เวโรนา แล้วต่อไปเวนิซ
พอดีเลยครับ
ดีทีเดียว
เสียงเธอเหมือนตกใจ เธอบอกว่าอยู่ในอิตาลี
หนูได้ยินเสียงโจรลักพาตัว บอกให้เธอวางสาย
- คุณแน่ใจเหรอ ว่าเป็นการลักพาตัว - ต้องใช่แน่นอน
คุณรู้ แต่คุณไม่ทำอะไร
มันเป็นกรณีธรรมดา เหมือนหนังของผมเรื่องหนึ่ง
มันเป็นศิลปะการเลียนแบบ
ตำรวจอิตาลีบอกว่า ลูกสาวคุณเดินทางโดยรถไฟ
ขณะแวะจอดที่ชายแดนอิตาลี
องค์การโทรศัพท์แจ้งว่า เธอโทรมาปารีส
โทรหาหนูค่ะ
เธอกระโดดลงรถไฟอย่างรีบร้อน
"ทิ้งเสื้อนอกกับเงิน 18,000 ฟรังซ์ไว้"
เงินค่าไถ่
ไม่ใช่เงินค่าไถ่ ไม่มีใครติดต่อเรามา
เธอเดินทางไปกับคน 2 คน
คนหนึ่งนามสกุลมิชง เราไม่มีประวัติเขา
ดาเนียล เขาต้องไปด้วยกัน
- มิชงคือนามสกุลของดาเนียล - พระเจ้า นั่นมันเด็กฝรั่งเศสลามกนี่
คนฝรั่งเศสไม่ได้ลามกหมด
เฉพาะเด็กฝรั่งเศสคนนั้น...
ที่ลามก
ผู้ชายที่ไปด้วย เป็นอีกปัญหา
จูเลียส เอ็ดมง ซองโตแรง
เขามีประวัติอาชญากรรม นานมาแล้ว
คนคิดว่าโรมิโอกับจูเลียต...
เป็นผลผลิตจากจินตนาการ ของเชคสเปียร์ แต่ไม่ใช่
ที่ประหลาดคือ โรมิโอกับจูเลียต เกิดที่เวโรนา
- ผมไม่อยากเชื่อ - คุณไม่เชื่อเหรอ
เปล่า โทษที ไม่ได้หมายถึงคุณ เจเนตคุณกินกุ้งไปกี่ตัว
- 4 ไม่ใช่สิ 5 - ถูกแล้ว ผมก็กิน 5
ดูผู้ชายอิตาเลี่ยนโต๊ะนั้นสิ เขากินไป 7
อย่าบอกนะ ว่าเขาไม่เห็นคนอเมริกันมา
โรมิโอกับจูเลียต เกิดที่เวโรนาจริงๆ
พรุ่งนี้เราจะได้เห็นหลุมศพของจูเลียต และระเบียงบ้าน...
นาฬิกาของผมถูกขโมย
- บ๊อบ - หายไปแล้ว
- คุณแน่ใจเหรอ - แน่ใจสิ
ผมใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อ ตอนเซ็นเช็ค
- ใช่ ผมก็เห็น แย่จังเลย - ใช่ คุณก็เห็น
- ราคาประมาณเท่าไหร่ครับ - ผมไม่รู้
ประมาณ 2-3 ร้อยดอลลาร์ ไม่รู้กี่ลีร่า
ประเทศทุเรศนี่ โชคดีนะที่เจเนต เก็บบัตรเครดิต กับเช็คเดินทางไว้
คุณ 2 คนช่างใจดีกับเด็ก 2 คนและผม
- ขอผมจ่ายเถอะ - ผมให้คุณจ่ายไม่ได้
- ผมรู้สึกเป็นเกียรติจริงๆ - เขาเป็นคนดีจริงเชียว
- คือมันน่าอายมาก - ไม่น่าอายอะไรหรอก
และถ้าคุณจะกรุณา
นี่เป็นเงินเล็กๆ น้อยๆ สำหรับค่าน้ำมัน
- มัน...ผมรับไม่ได้หรอก - ขอบคุณมากค่ะ
- ไม่งั้นเราคงไปต่อไม่ได้แน่ - ไม่เท่าไหร่หรอก
ขอบคุณมาก น่าละอายจัง เขาช่างเอื้อเฟื้อ ใช่มั้ยที่รัก
สวัสดีค่ะ
- สวัสดี - สบายดีมั้ยครับ
สบายดีครับ
สวัสดีค่ะ
โรมิโอกับจูเลียตต้า อยู่ไหนครับ
โรมิโอกับจูเลียตต้าเหรอ
เด็กผู้ชายกับเด็กผู้หญิง เขารอไม่ไหว
เขาตื่นแต่เช้า แล้วออกไปชมวิว
- คุณดูอะไรอยู่น่ะ - คลองแกรนคาแนล
- คลองแกรนคาแนล อยู่ในเวนิซ - ฉันรู้แล้ว
- แต่เราอยู่ที่เวโรนา - ฉันรู้น่าว่าเราอยู่ที่เวโรนา
ฉันลืมคู่มือเที่ยวเวโรนา ไว้ที่พาดูอา
- คุณอยากชมอะไรในเวโรนา - ช่างทำผม
คุณเพิ่งทำผมไป เมื่อวานเองนะ
คุณดูสิ
ก็ได้ คุณไปหาช่างทำผม
ผมจะไปหากาแฟดีๆ ดื่ม
เจเนตดูสิ เดี๋ยวอย่าเพิ่งดู
ทางซ้ายของคุณ ผู้ชายคนนั้น กำลังอ่านหนังสือพิมพ์
- ใช่เด็กลอเรนต้ารึเปล่า - ลอเรน
- ใช่
เธอเป็นข่าวอะไร ในหนังสือพิมพ์ต่างประเทศนะ
ลองอ่านซิ
เขาว่ายังไง
นกพิราบ
พูดให้รู้เรื่องสิ หมายความว่าอะไร
- นก ความสงบ - มันไม่ได้หมายถึงนกหรือความสงบ
- ผิดแล้ว ที่ไหน - อะไร
- เขาอยากรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน - เธออยู่ข้างบนใช่มั้ย
- ผมไม่รู้ - ขอหนังสือพิมพ์เขาสิ
ฉันไม่อยากเชื่อ ว่าจะได้เห็นมัน
ระเบียงบ้านของจริงของจูเลียต
วิเศษมากใช่มั้ย
- ทำไมพวกเธอไม่บอกฉัน - บอกอะไร
เรื่องนี้ไง
พวกเธอโกหกฉัน
เธอไม่ได้ไปเวนิซเพื่อหาแม่ที่ป่วย
พวกเธอ 2 คนหนีมา และทำให้ฉันเป็นโจรลักพาตัว
หนูขอโทษค่ะ เราจะอธิบายทุกอย่างให้เขาฟัง
เขาไม่ฟังหนูหรอก เข้าใจฉันมั้ย
- เขาจะจับฉัน - จับคุณ เพราะอะไร
เพราะฉัน
ฉัน
ฉันอธิบายได้
ถ้าเราไม่รีบหนีไปจากที่นี่ เขาต้องแจ้งตำรวจแน่
เขาต้องเฝ้าอยู่ที่ทุกที่ ตรวจค้นรถ
คุณพูดถูก
ดาเนียล
เราต้องกลับไป เขาตามเราไม่ทันแน่
ตกลง
เขาอยู่ไหน
พวกเธอไม่จำเป็นต้องชนะ
สิ่งที่เราต้องทำ คือออกจากเมือง
ความคิดดี ถอดมันออกเถอะ
ใช่
ฉันไม่ชอบติดหมายเลข เมื่อไม่จำเป็น
แล้ว
คุณเป็นโจรประเภทไหน
นักย่องเบา
นักวางเพลง
นักต้มตุ๋น
ฉันเป็นขโมยนักดึง
นักล้วงกระเป๋า
อังกฤษ
ภาษาที่ฉันลืมไปหมดแล้ว
แต่ใช่ ฉันเป็นนักล้วง
ฉันขอโทษนะ ลอเรน
เงินที่คุณจ่ายค่าอาหารค่ำ เมื่อคืนนี้ล่ะ
ฉันต้องพาเธอไปเวนิซ เราจะหาเงินที่ไหน จ่ายค่าอาหาร...
ค่าห้องพัก แล้วก็ค่าจักรยาน
จูเลียส
มันกลับแย่ลง
- วันนั้นที่สนามแข่งม้า - หนูไม่อยากฟัง
แต่ผมอยากรู้ว่ามา
ม้าที่เธอเลือกครั้งสุดท้ายแพ้
ใช่ แต่ม้าตัวที่คุณเลือกชนะ
ขอบใจที่ยังจำได้ แต่ถ้าฉันเล่นจริง...
- ฉันคงไม่ต้องล้วงกระเป๋า - คุณขโมยเงินนั่นมา
- "ใช่ - 20,000 ฟรังซ์"
วันดี
ลางสังหรณ์คุณ ไม่ได้ดีกว่าวิธีของผม
ทำไมคุณถึงต้องทำ
เพราะฉันต้องพาเธอไปเวนิซ หาแม่ที่ป่วย
ในพวกเรา มีใครไม่ผิดบ้าง
ทีนี้เราจะทำยังไง
ไปเวนิซไม่ได้เด็ดขาด
เขารู้ว่าเราจะไปที่นั่น ตำรวจคงยั๊วเยี๊ยะเต็มไปหมด
เอาล่ะ อย่างน้อยเราก็มาถึงเวโรนา
เกือบจะดีเท่าเวนิซ
ถึงยังไง เวโรนาก็ดีพอสำหรับ โรมิโอกับจูเลียต
ถึงจะไม่ดีมากสำหรับพวกเรา
ฉันยังไม่ได้บอกอะไรกับเธอ
อะไร
ฉันต้องกลับไป
เรารู้ดีว่าต้องถูกจับ ไม่ช้าก็เร็ว
ไม่ใช่
ฉันหมายถึง กลับไปอเมริกา
ภายใน 2 อาทิตย์
ช่วงปิดเทอมเหรอ
ตลอดไป
นี่แหละ ที่ฉันอยากไปเวนิซ
ไม่ใช่แค่หนี
แต่เพื่อเราจะได้จูบกัน ใต้สะพานไซส์
ตอนพระอาทิตย์ตก ขณะที่ระฆังตี
อย่างที่พวกบราวนิ่งทำ
แล้วเราจะรักกันตลอดไป
ทำไมเธอไม่บอกฉัน
เพราะฉันกลัวเธอว่าฉันบ้า และมันก็จริง
มันเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ ใช่มั้ย
คุณไม่เคยอยู่บ้านของบราวนิ่งใช่มั้ย
ไม่เคย
และเอมิเลี่ยน ก็เป็นเรื่องโกหกด้วยใช่มั้ย
คือว่า
เธอคือเอ็มมา
คนที่ฉันรักมาก
เธอยังสาว แต่เธอทนรอฉัน ออกจากคุกไม่ไหว
แต่ไม่มีเอมิเลี่ยน เธอเป็นแค่สิ่งเพ้อฝัน
เธอเป็นเรื่องโกหก
เธอพยายามจะนำ...
ความโรแมนติกเล็กๆ น้อยๆ มาสู่ชีวิตฉัน
มันน่าเศร้าจัง
ไม่มีอะไรเศร้ากว่า การนั่งในโรงหนังมืดๆ
เสแสร้งว่าเธอเป็นโรเบิร์ต เรดฟอร์ด แสดงบทพระเอกผู้กล้า
ผมจะทำอะไรรู้มั้ย ถ่ายหนังกับผู้ชายเลวๆ
แต่ฉันจะพาผู้หญิงที่ฉันรักไปเวนิซ และจูบเธอใต้สะพานไซส์
ทำไมล่ะ ตำนานนั่น เป็นแค่เรื่องโกหก อีกเรื่องของคุณ
เธอทำให้เป็นจริงได้
ตำนานเป็นแค่เรื่องที่คนทั่วไป ทำให้เป็นเรื่องพิเศษ
แน่นอน มันทำให้เรากล้าและมีความฝัน
ไม่ใช่ทุกคนที่จะทำได้
ฉันอาจจะเป็นคนแก่หลอกลวง ดาเนียล แต่ฉันรู้ว่า...
สิ่งที่คนรักกัน 2 คน
ร่วมกันสร้างขึ้น แม้ว่าจะยากลำบาก
จะช่วยประคองให้เขาไปด้วยกัน
ตลอดไป
เธอจะไปไหนน่ะ
เวนิซ
ใครอยากไปบ้าง
ตำรวจก็เป็นตำรวจ ไม่ว่าจะในเวนิซ หรือเวโรนา
- ตาสีอะไร - น้ำตาล
- สีผมล่ะ - น้ำตาลหยักศก
- เขาแต่งตัวยังไง - อะไรนะ
เขาแต่งตัวยังไง
ฉันว่าเขาคงนึกไม่ถึง ว่าเรามาถึงที่นี่
- สวัสดีครับคุณนายคิงส์ - สวัสดีค่ะ
คุณเดอ มาร์โก คุณคิงส์ นี่คือคุณมิชง พ่อของดาเนียล
ผมเป็นพ่อของลอเรน
- ใครคือลอเรน - ลูกสาวผม
ดาเนียลไปอิตาลีกับเธอ ผมมั่นใจว่าพวกเขาปลอดภัย
เขาจะเจ็บตัว ตอนกลับมาบ้าน ผมจะหวดก้นเขา
เชิญเข้าไปในห้องผมก่อนครับ
เราได้รับรายงานว่า มีคนเห็นพวกเขาในเวโรนา
- พวกเขายังอยู่ที่นั่นรึเปล่า - เราคิดว่าไม่
มีการแข่งขันจักรยานท้องถิ่น
เขาฉวยโอกาสนี้ รอดพ้นการตรวจสอบ
ผมคงหาตัวเด็กพวกนี้ ได้ดีกว่าคุณ
คุณมีสิทธิ์ทำนะครับ
บางทีคุณอาจได้ เข็มเชิดชูวีรกรรม
คุณรู้มั้ย ว่าเราเจออะไรมาบ้าง
- ความคิดของลอเรน กับคนวิปลาส - เขาไม่วิปลาส
เขามีประวัตินักล้วงกระเป๋า
ไม่ใช่โจรลักพาตัว หรือนักลวนลาม
อยากรู้มั้ย ว่าผมคิดอะไร
- ผมคิดว่าเธอ หนีไปกับดาเนียล - หนีเหรอ ริชาร์ด
ถ้าเขาหนี ทำไมมีชายแก่ไปด้วย
ผมไม่รู้
- ทำไมเธอต้องหนี - คุณคิงส์ครับ มีคนพบพวกเขาอีกแล้ว
ผมจะบินไปเวนิซ เพื่อประสานงาน จะไปกับผมมั้ย
ไปครับ ขอบคุณ
- มีเที่ยวบินจะออก เวลา 12.15 น. - ผมจะไปพบคุณที่นั่น
ให้ฉันไปด้วยนะคะ
ต้องมีคนอยู่ที่นี่ ถ้าเธอโทรมา
เกิดอะไรขึ้นน่ะ ผมไม่เห็นเข้าใจเลย
- เคย์ มันเป็นความคิดที่ดี - จอร์จ
- ครับ - ถ้าคุณไม่รังเกียจ
ผมคิดว่าเราไม่จำเป็นต้องเจอคุณอีก
ผมคิดว่าเป็นเรื่องของเคย์ ไม่ใช่คุณ เป็นเรื่องของเคย์กับผม
ผมเฝ้าดูสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างคุณ
มันศิวิไลซ์เกินไป ที่จะสู้เพื่อเธอ
ถ้าผมบอกเธอว่า ผมห่วงเธอแค่ไหน เธอจะไม่ต้องการคุณ
- คุณอย่าไปฟังเขานะ - เธอเชื่อผม
คุณคงลืมว่า ผมเคยอยู่มีสภาพเดียวกับคุณ
ผมเป็นสามีคนที่ 3 ของเธอ
ผมจะให้เธอหลุดจากใครบางคน ด้วยตัวผมเอง
คุณมาตอนที่เคย์ ต้องการความตื่นเต้น แต่ไม่ใช่สิ่งสุดท้าย
สิ่งที่คุณสนใจคือ คอยดูว่าคุณ พรากเธอจากผมได้มั้ย
แต่คุณทำไม่ได้
- ให้ผมขับรถไปส่งคุณมั้ย - ขอบคุณครับ
- เราไม่ได้เอารถมา - เชิญทางนี้ครับ
เขาดีพอที่จะขับรถให้เรา ไปเถอะ
- เดี๋ยวก่อน คุณอวดดีเกินไป - ผมว่าคุณกลับบ้านไปเถอะ
- ไปไหนดีครับ - 51 ถนนไมโยต์
คุณเหมาะกับที่นั่น
โบสถ์แห่งซาน มาร์โกถูกสร้างขึ้น ระหว่างปี 1063-1073
โดมใหญ่ทั้ง 5 ถูกต่อเติม ระหว่างศตวรรษที่ 13
หลังจากกรุงคอนสแตนติโนเพิลล่มสลาย โดยชาวเวนเที่ยน ในปี 1204
ศิลปินไบเซนไทน์ถูกนำตัวมา เพื่อแปลงโฉมโบสถ์แห่งนี้
กลายเป็นสมบัติล้ำค่า ที่เราได้เห็นกันนี้
- ครับ - มันมีมูลค่าซักเท่าไหร่คะ
บอกยากครับ แต่ถ้าคิดเป็นมูลค่าปัจจุบัน ก็หลายร้อยล้านดอลลาร์
คุณคิดว่า จะทำความสะอาดได้มั้ยครับ
ผมก็ไม่ทราบครับ
- ตามผมมาเถอะครับ - คุณเห็นยอดอันนี้ กำลังทรุดตัวรึเปล่า
- มากเลย อยากรู้ว่าทำไม - อาจเป็นเพราะยอดอันโน้นสูงขึ้น
เราจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
และนี่เป็นหลักฐานที่ดี ที่ชี้ว่า เวนิซจมอยู่บนรากฐานของตน
คุณจะเห็นระดับน้ำ ตอนที่น้ำท่วมในปี 1966
น้ำท่วมพื้นทั้งหมดของโบสถ์
และท่วมจากห้องเก็บศพ ใต้ถุนโบสถ์ สูงถึงเพดาน
น้ำที่เชี่ยวกราด และระดับสูง
ทิ้งร่อยรอยของอันตราย จนถึงทุกวันนี้
เพื่อปกป้องซานมาร์โก ให้เหมือนชายฝั่ง
วิธีต่างๆ ถูกระดมมาใช้
แต่ขัดกับความเห็น ของผู้เชี่ยวชาญ
ถ้าคุณตามผมเข้ามา เราจะเริ่มชมโบสถ์แห่งนี้
จากแท่นบูชานี้
มันถูกสร้าง เพื่ออุทิศให้มาดอนนา และเสร็จสิ้นในปี 1617
เหนือแท่นบูชา คุณจะได้ชมมาดอนนา แห่งนิโคเปยา
พระฉายที่มีชื่อ และเป็นที่เคารพสักการะยิ่ง
ถูกนำมาจาก กรุงคอนสแตนติโนเพิล ในปี 1204
มีภาพหญิงพรหมจรรย์ มากกว่า 40 รูป ในโบสถ์เซนต์มาร์ค
ต้อนรับคุณที่ธรณีประตู วิหารเซนต์ปีเตอร์
ที่ห้องสวดมนตร์ ของโบสถ์เซนต์เคลเมน
และถูกพรรณารูปร่าง ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในครูเสด
พระเจ้า
ต้องการสารภาพบาปหรือลูกสาว
บ๊อบ
- เร็วเข้า - หนูเหนื่อย
เดี๋ยวค่อยนอนทีหลัง ไปเถอะ เร็วเข้า
- ฉันไปต่อไม่ไหวแล้ว - เธอต้องทำได้ ไปเร็ว
นั่งเรือแจวกอนโดลามั้ย
- เราน่าจะ... - อะไร
ลงเรือกอนโดลา แล้วไปที่สะพานไซส์
- ยังเช้าไป ตำนานบอกว่าตอนตะวันตก - ตำนานอะไร
ตำนานของเรา ต้องเป็นช่วงตะวันตก ตอนระฆังดัง
ไปเถอะ จูเลียส
เดี๋ยว
ตำรวจอยู่ตรงนั้น
เข้าไปในนี้เถอะ
- ไม่ได้ ไม่เอาเรื่องนี้ - ทำไมล่ะ
ให้ผมถูกจับ ยังดีกว่าเข้าไปดูมันอีก
- โรงนั้น - ได้
ได้แล้ว
ถือตั๋วไว้ แล้วเก็บเงินนี่ไว้
แล้วคุณล่ะ
ฉันจะกลับมาตอน 1 ทุ่ม เธอมีเวลาเหลือเฟือ
- ที่จะไปสะพานก่อนตะวันตก - แล้วคุณล่ะ
ถ้าเราอยู่ด้วยกัน 3 คน จะถูกจับได้ง่าย
แล้วเจอกัน
คุณตำรวจ คุณคงกำลังตามหาผมอยู่
ผมจูเลียส เอ็ดมง ซองโตแรง
- เธอจะได้เห็นเขา - ใคร
เรดฟอร์ด
- ถ้าตำรวจเข้ามาในนี้ล่ะ - ไม่ต้องห่วง ฉันคอยดูอยู่
คนที่ตาสีฟ้าคือพอล นิวแมนใช่มั้ย
เก่งมาก
ทีนี้ ถามอีกครั้ง
คุณทำอะไรกับพวกเด็กๆ
ผมยังบอกคุณไม่ได้หรอก
แล้วเมื่อไหร่ล่ะ
- เย็นนี้ ตะวันจะตกกี่โมง - ตะวันตกเหรอ
ใช่ กี่โมง
- ประมาณทุ่มครึ่ง - ถ้าอยู่ตรงนี้ จะได้ยินเสียงระฆังรึเปล่า
แน่นอน
ผมจะไม่บอกอะไรคุณ
ซักอย่าง
ตื่นเร็ว ช้าไปแล้ว
- เราจะไม่ได้ทำ - ต้องได้ทำสิ ไม่ต้องห่วง
เดี๋ยว นี่เป็นตอนที่ดีที่สุด
- จูเลียสอยู่ไหน - ฉันไม่รู้
แต่เรารอเขาไม่ได้
เราต้องไปหาเรือกอนโดลา ไปเถอะ
เราต้องการลงเรือกอนโดลา
เรือออกหมดแล้ว พระอาทิตย์ตก
ทุกคนจะลงเรือกอนโดลา ตอนพระอาทิตย์ตก
"- ไปสะพานไซส์และจอดตรงนั้น - จ่ายล่วงหน้า 15,000 ลีร่า"
"- เรามีแค่ 12,000 - 12,000 ได้หรือไม่ได้"
"- 15,000 - ไม่ไปก็ได้"
ไปเลย ไปเลย
- เธอทำอะไรน่ะ - พ่อฉันเป็นคนขับแท็กซี่
ฉันรู้วิธีตกลง กับคนโก่งราคาพวกนี้
ตกลง ก็ได้ ฉันจะพาเธอไป
แต่ฉันไม่ร้องเพลงนะ
ขอบคุณพระเจ้า
สารวัตรบาร์โลนีใช่มั้ยครับ ผมสารวัตรเลคแลร์ เดอลาซูร์เต้
ยินดีที่ได้พบ
นี่คุณคิงส์ พ่อของลอเรน
คุณคิงส์
ผมขอแนะนำตัว ผมจูเลียส เอ็ดมง ซองโตแรง
คุณซองโตแรง
ลูกสาวคุณ
เป็นเด็กที่น่ารักมาก
เธออยู่ไหน
ผมเสียใจ ที่เขาทำร้ายคุณ
ผมขอคุยกับคุณซองโตแรง เป็นการส่วนตัวได้มั้ยครับ
ผมรับรองนะ คุณคิงส์
ลูกสาวคุณปลอดภัย
และสบายดี
- แกทำอะไรน่ะ - นั่นไงสะพาน
- เห็นมั้ย ลงไปได้แล้ว - แต่แกต้องพาเราไปที่ใต้สะพาน
"12,000 ลีร่า ก็มาได้แค่นี้แหละ"
ทุเรศ ต้องใต้นั้นสิ
ผมไม่เข้าใจ
ถ้าคุณยืนยัน ว่าเธอปลอดภัยดี ทำไมบอกไม่ได้ ว่าเธออยู่ไหน
ลอเรนอยู่ไหน
ตอนนี้เธออยู่ในเรือกอนโดลา
ไปยังใต้สะพานไซส์
เพื่ออะไร
จุมพิต
มิเชล ช่วยไปเอากระเป๋าในห้องนอน
มิเชล ช่วยเอากระเป๋าหนังสีน้ำตาล...
ถุงมือ ในห้องทำงาน
- พระเจ้า - ขึ้นรถเถอะเคย์
- คุณเห็นมั้ย ว่าใครอยู่ตรงนั้น - ขึ้นรถเถอะ
- ไปหาเขาสิ - ขอบคุณค่ะ
รถสวยจังนะ
เรามีสัมภาระเยอะแยะ
เฟอร์นิเจอร์จะตามไปทีหลัง
นี่ที่อยู่ฉัน ฉันจะเขียนหาเธอทุกวัน
คือ อาจจะไม่ทุกวัน
ฉันไม่อยากให้เธอเศร้าเพราะฉัน
มันอาจเป็นช่วงเวลา ก่อนที่เราจะได้เจอกันอีกครั้ง
ฉันรู้
ต่อจากนั้น เราก็จะเหมือนคนอื่นๆ
เราจะลืมเรื่องราวของเรา
ฉันจะไปปารีสกับเพื่อนๆ ที่โรงเรียน
ฉันไม่อยากให้เธอ เหมือนคนอื่นๆ
และฉันไม่อยากเหมือนคนอื่นๆ
ตอนนี้เราไม่ได้เป็นอย่างนั้น และหวังว่าจะไม่เป็น
เราต่างกัน
และฉันก็ดีใจ
ลอเรน
เราจะเป็นสิ่งที่พระเจ้า มอบให้เป็นพิเศษ และจะไม่ผันแปร
ฉันจะจดจำรายละเอียดทั้งหมดที่เกิดขึ้น ตั้งแต่เราพบกัน
ตกลงมั้ย
เรียกฉันว่าโบกี้
- ฉันลืมว่าฉันพูดอะไร - เธอบอกว่าทำไม
แล้วฉันก็พูดว่า
"เพราะพวกเขาเป็นของกันและกัน"
[Thai]